|
|
|
زمان نشر :
ماه جوزا ۱۳۸۵ خورشيدی
|
داکتر لطيف طبيبی
به خاطره و گرامیداشت باب هنتر
بنیادگذار "صلح سبز"
اینک ماه می 2006، یک سال از مرگ باب هنتر می گذرد. باب هنتر موسس صلح سبز از جملۀ نویسندگان و گزارشگرانی بود که آنان را " فریاد وجدان جامعه " می نامند. بی شک باب هنتر ازجملۀ گزارشگران و نویسندگانی است که دل به راه طبیعت و اجتماع و انسان سپرده اند. او همیشه به گرفتاری ها و ناهنجاری های جامعه می ا ندیشید، آن ها را مطرح می ساخت و به گفت و گو می گذاشت و اکنون این روند کنگاهش اجتماعی را بخشی از قلم بدستان پیشۀ خود قرار داده اند و توانسته اند اندیشمندان وسیاستگران جهان را، جهت پاسخگویی، به یافتن راه های در خور، برای رفع دشواری های زمین، فرا خوانند.
بعد از ختم جنگ ویتنام، تصویر ایده آل از نویسندگان و گزارشگران، به ویژه در کشورهای پیشرفته یی صنعتی، رنگ باخته است. برای اینکه بسیاری از نویسندگان این بخش جهان، نویسندگی را حرفه یی می پندارند که توسط درآمد آن، می توانند نیازهای روزمرۀ زندگی را فراهم نمایند.
از بازنگری گذرای تاریخی نقش نویسندگان وگزارشگران چنین بر می آید که هر قدر جهان به پیش می رود، این گروه از آرمانخواهی در روابط انسانی دورتر می شود. این تجربه یی بود که گزارشگر جریدۀ وینی پک تریبیون، باب هنتر سه دهه پیش به آن رسیده بود.
در سایه یی چنین تجربه یی، باب هنتر دل به طبیعت و طبیعت گرایی می بندد. او به برتش کولمبیا در جریدۀ سن به حیث گزارشگر محیط زیست قلم فرسایی می نماید و پسان در شرکت ستی تی وی تورنتو، به حیث گزارشگر ویژۀ محیط زیست، فعالیت می کند.
جریان صلح سبز که باب هنتر موسس آن است، با یک عده از همفکران او در آغاز دهۀ 1970 در امستردام هالند، به فعالیت های جهانی حفظ محیط زیست آغاز می نماید. این درست زمانی است که دولت فرانسه با آزمایش های اتمی متواتر خود، محیط زیست جزایر موروا در بخش جنوب اقیانوس آرام را ویران کرده می رود و کشورهای صنعتی اروپایی با احداث نیروگاه های اتمی در جوار شهرهای بزرگ، زندگی طبیعی را بر مردم تنگ تر کرده اند و آلودگی هوا در نواحی شهرهای بزرگ صنعتی، تغییرات اقلیمی بد پیآمد ی را فراهم کرده است.
گرامیداشت از جریان صلح سبز و موسس آن باب هنتر برای ما افغان ها امر ضروری است، زیرا افغانستان از جمله کشورهای نادری است که 12 تا 14 در صد از کل ساحۀ آن قابل زرع است و پس از سه دهه ویرانی، حفظ محیط زیست در آن به یک مسألۀ حیاتی تبدیل شده است. جای بسی خوشی است که در کوتاه زمان تعدادی از روشنفکران طرح جریانات سیاسی به نام (جریان سبز) را در افغانستان، مطرح نموده اند. امید است این جریان به مثابۀ فریاد وجدان جامعه، رویاروی با روند نظام کارتلی چپاولگر شبه سرمایه داری، که افغانستان را به شوره زار جهان غرب تبدیل خواهد کرد، به پا ایستد و شگوفان گردد. جریان صلح سبز افغانستان را باید از تبار " گل های که در جهنم می رویند " به شمار آورد، در زمانی که در برهوت و خشکسال روشنفکری که برخی از روشنفکران تکیه بر نظام کارتلی کرده اند و می خواهند تا آیندۀ این کشور را همانند گلی فروپژمرده و تلخ، به نسل بعد از خود تقدیم کنند. جای افسوس فراوان است بر قشر قدرت طلب افغانستان.
سلام بر گل های که در جهنم می رویند!
|
